خدایا همیشه آرزو میکردم بهترین مرد دنیا مال من بشه ...خدایا ازت ممنونم......

برای همتون بهترین ها رو آرزو میکنم

انشاالله همتون ازدواج کنین و خوشبخت بشین....برای همیشه خدافظ.

سلام به همه ی دوستای خوبم.....

نمی دونم چطوری بگم......ولی اینو میدونم که هر اومدنی رفتنی داره...و هر سلام خداحافظی.....و امروز وقت این رسیده که از همتون خداحافظی کنم.....نمیدونم سرنوشت وب لاگ بانوی ماه و آب چی میشه....شاید دیگه هیچ وقت به سراغش نیام....شایدم سپردمش به یکی ازخودم بهتر......نمی دونم..........بهر حال دیگه خسته شدم...... 

بدونین  همتون خیلی خوبین......نمیدونم واسه خوندن حرفاتون یه روز مییام یا نه....ولی اینو بدونین دلای همتون خیلی پاکه که توی این دنیای وحشی...توی این روزگار دیوانه در کنج یک اتاق ازاحساس حرف میزنین و روحیه ای لطیف دارین و اینقدر زیبا میتو نین به دیگران محبتتونو منتقل کنین......

واسه همتون بهترین هارو آرزو میکنم..... و امید وارم همتون خوشبخت بشین.....

من هنوز بانوی ماه و آبم....و از خدا میخوام منو تا آخرین نفسم همینطور پاک و نجیب نگه داره.............

و من بی تو و فقط با هوای تو بانوی ماه و آب خواهم شد.....چرا که میدانم دیگر هرگز نمی آیی.....در شبی مهتاب.....در کنار دریا......دلتنگ توام....

...................خداحافظ................

تنهاییم را با تو قسمت می کنم

سهم کمی نیست.......

من راز نگاهت را از آینه پرسیدم ، چشمان غریبت را از دور پرستیدم ... باران شدم و چون اشک بر عشق تو باریدم ... من شمع وجود تو را به مهر بخشیدم... گمشده ای دارم ولی آن را نمی یابم ، شاید تو باشی ای عشق من... ای مونس همیشگی ام ، باز هم شبی پر ستاره به همراه دارم ، شبی تاریک و سیاه را ، ای کاش هیچ گاه شب نمی آمد و خورشید پشت کوه ها پنهان نمی شد ، زیرا دل من همچون شب گرفته و تنهاست....هم اکنون قلبم را که همانند عروسک خیمه شب بازی است... روی این صفحه به حرکت در می آورم و برایت می نویسم از عشق ، از محبت ، از دوستی...........

دوست دارم به کبوتر عشق تو که در آسمان دلم اوج گرفته بوسه ای هدیه کنم تا حرمت عشقمان را مقدس شمرده باشم................................................

زندگی گل زردی است به نام غم ، مروارید غلتانی است به نام اشک ، جانسوزی است به نام آه .... زندگی گورستانی سرد و تاریک است که کلاغ های سیاه در آن نغمه ی مرگ را می سرایند ..... زندگی دایره ای است بدون نقطه ، محدوده ای است بی نهایت .... زندگی کوره راهی است که برای پیمودن آن باید کفش های آهنی پوشید ... زندگی ورقه ای است کهنه که هر ورقش از غم آلوده شده است... لحظات وداع به تندی فرا می رسد.. زمانی که زنجیره دستان مرا بگسلانند و زمانی که نگاه های ما از هم گرفته شود .... زمانی که آهنگ حزن آمیز جدایی و آهنگ خدا حافظی زینت بخش لب هایمان گردد ، در آن زمان است که آسمان از شدت غم خون بگرید و باد نامه سر میدهد ... و گل پرپر می شود.....

·▪•● مهناز پاییزی.●•▪·

  به جان ماه و آب قسم میخورم.... از این ظلمت شب و تیرگی آسمان تو را می یابم و خود را به تو می سپارم..به دستان تو و شب نگاه تو...و در گرمای بازوانت به خواب خواهم رفت...خوابی برای ابدیت..برای بودن تا همیشه........من تو را می یابم...من تو را نجات خواهم داد...از تمام مردمان بی رحم و سایه های شبح وار....دستت را خواهم گرفت....من با تو هستم...من تو هستم...و با تمام وجودم برای نجات تو حتی به قیمت مرگم پیش خواهم رفت.........و من چهره های پشت نقاب را رسوا خواهم کرد و خنده های مترسک های بی جان را خواهم کشت و تو را از هر بندی رها خواهم کرد.......

ای همه ی زندگیم.... من با تو ام..اگرچه دستم در دستت نیست ولی با تو ام...با نفس های تو اینجا نفس می کشم....با وضوی تو نماز میخوانم....و دوست دارم در تبعیدگاه تنهایی تو بمیرم.....من دردی مشترکم...ای همه ی ذرات وجودم............اینقدر دوستت دارم که گفتن از تو برایم سخت است....دوست داشتم بودی و میدیدی چقدر از دوریت پریشانم......و قسم به تمام ستاره ها ی آسمون که تا صبح برایت بیدار میمانم و تک تک ستاره ها را برای رهایی تو قسم میدهم و میگریم...بخدا اینقدر گریه میکنم که دیگر چشمانم نتواند هیچ کس به غیر تو را ببیند...........من تو را میخواهم ...من دردی مشترکم....دردی بین سلولهای تنم و دل تو......ای کلام عاشقانه....من تو را از گرداب وهم و تردید به بهار وفا و عشق خواهم برد....من سرزمین فرشتگان را از آن تو خواهم کرد...چرا که هرگز فراموش نمیکنم که زندگیم را تو بودی که خریدی.....تو بودی که کهکشان راه شیری را به اسم من قرعه زدی و اولین شهاب زندگیت را به من سپردی......و بعد از اولین آرزو در روز تولدم به ابدیت پیوستی و از آسمان هدیه ام را فرستادی....ولی ستا ره من...من هدیه را برای تو میخواستم.....من قلبی عاشق بخاطر تپیدن برای تو میخواستم.....و اگر میدانستم میروی آرزویم در کنار تو بودن بود...و من تو را خواهم یافت....

تقديم به تو با تمامئ وجودم...آری...برای تو می نویسم..تویی که درس عشق را به من فهماندی و مرا در اوج عشق تنهایم گذاشتی....دستانم را رها کردی و رفتی.......تو مرد بودی ولی روزگار عجب با نامردی تو را در کام خود ربود.....

 .نسيمئ وزيد..واژه اي روئيد و تويئ شگفت:

اي زيبا ترين تپش قلب زندگئ، بيا و قصه ئ صبورئ گلهائ عاطفه را برايم بگو........ائ طراوت گلهائ زيبائ ارغوان... من مئ خواهم عشق به بوئ گلهائ نرگس را در باورم دهئ .......سايه ائ گريخت..نگاهئ گسست و منئ پژمرد..ائ آرامش شعر هائ عاشقانه و ائ مرد روياهائ من.....و تو لحظه ائ كه در لب درياچه ئ من آب نوشيدئ و من در اوج نگاه غريب و تشنه ئ تو همبازئ پروانه ها شدم و نفهميدم كه تو با تبسم زيبايئ مرا افسون دريا كردئ...
آرئ...اي گمشده ئ من قدم بگذار. قدم بگذار به درون چشمانم..قدم بگذار به درون چشمانه بئ كسم...تو روشنائي بخش چشمانم هستئ.....

با وجودئ كه خنده ات طعم زمستان مئ دهد... خوب مئ دانم كه ابتدايم بوئ پايان مئ دهد.. خوب مئ دانم كه يك شب؛ يك شب بئ انتها..عشق بر روئ دستهائ بئ كسم جان مئ دهد.............با تمام اين قضايا اين خزان مرده را .. چشمهائ تو فقط رنگ بهاران مئ دهد.قلب من هم با تمام عشق خود تا انتها ؛ تكيه بر اين كلبه ئ متروك و ويران مئ دهد..روزهائ بعد ما همواره با اين عشق تلخ؛ بوئ باران ، بوئ باران، بوئ باران مئ دهد......تو عشق من هستئ عزيز...عشق يعنئ شيطنت با سادگئ.. با صفائ سادگئ دلدادگئ.....من تو را با هر چه دارئ و ندارئ عاشقم.. من تو را از حد برون ؛ حد جنون مئ خواهمت......عشق من حرف مرا باور كن و بر روئ احساسم بيا.. من تو را فهميده ام، من تو را حس كرده ام، با وركرده ام.. مثل خونئ كه پيوسته در رگهايم در جريان است.. مثل اسمئ كه هميشه با من است، مثل قلبئ كه در سينه دارم.من كه باور كرده بودم ؛ ساده بودم.....آره ساده بودم.... چه خياله اشتباهئ.................................... تو فقط يه خواب بودئ ؛ يه توهم مئ دونستم...... ...بايد از تو مئ بريدم.. خواستم..اما نتونستم.................................نتونستم.